Love, I am so different than before

Dün geceden beri yakın arkadaşlarımdan birini teselli etmekle meşgulüm. Onca derdimin tasamın arasında yapmadığım şaklabanlık etmediğim maymunluk kalmadı resmen kendi dertlerimi unuttum. Yaaa sevgiliden ayrılmak amma zormuş heee unutmuşum gerçektende, hatırlattı arkadaşım sağolsun.
Aklıma geldi yine yalnızlığım bu yüzden, ama bir taraftan da düşünüyorum sadece ben varım kendi dertlerim var ve sadece kendime hesap veriyorum (insan kendine nasıl hesap verir demeyin benim bir iç sesim var bana bazen bir bağırıyor onu yapma bunu etme diyee elimi ayağımı nereye koyacağımı şaşırıyorum).

Eski günlerim hatırlıyorum da ayran gönüllü sayılmam hani onla iki gün bunla beş gün takılayım sonrası allah kerim pek olmadım. Biriyle ki o birini artık tınlamıyorum tam ondokuz ay bir birlikteliğim olmuştu. Bir taraftan babam karışıyordu bir taraftan o. Ortada gidip gelen lastik top gibi olmuştum iki erkek arasında. Biri ak dese diğeri kara diyordu. Resmen boğazına tasma geçirilmiş sahibinden izinsiz çişini dahi yapamayan fukara köpekler gibi olmuştum. Delirecek raddeye geldiğimde ayrıldık ki allahtan ayrılmışız. Ayrıldığımızın haftasında bu benimki askere gitti ayrılık öyle daha dayanılır oldu arayıp sorma ya da bir yerde karşılaşma gibi bir durumumuz tam 5ay boyunca olmadı. O yüzden rahat unuttum çabuk topladım kendimi içimde ufak bir hüzün kaldı sadece. Zaten çabuk toparlanmak zorundaydım başımda bir baş belası varken pek nazlanamazdım. Nazlanmak kim ben kim şımarmak ise hayal gibi bir şey bana. O ayrılığımda yanımda bir arkadaşım bile yoktu nasılsa en iyi günümde hep yanımda olanlar zor günlerimde hiç yanımda olmamıştı. Sadece başı sıkışan , ağlayacak bir omuz arayan benim o sakin omzuma koşuyordu, ağlama duvarı gibiydim kendi gözyaşlarımı içime akıtıyordum ama dışardan güçlüyüm ben pozlarındaydım. Galiba bu aralar güzel patladı o güçlüyüm maskesi bana.

Biz arkadaşımla sabahı ettik arka fonda da Rosey-Love şarkısı çalıyordu. O ağladı ben dinledim o anlattı ben yine dinledim. Bilirim insan böyle zamanlarda teselliden çok birinin onu dinlemesine ihtiyaç duyar. Yorum yapmadım sadece dinledim. Bir insan ağladığında ona gözyaşlarını silecek bir mendil bile vermek o anda ağlayan için büyük bir destektir. İnsan küçük şeyleri ufak ayrıntıları önemser. Ağladığında acınsın istemez ama yalnız olmakta istemez.

Umarım hiç kimse ayrılık acısını tatmaz ve umarım ağladığında başını yaslayacağı bir omuz olmadan yalnızlığına bağıra bağıra, hıçkıra hıçkıra ağlamak zorunda kalmaz.

Eyy aşkk ben de akıllandım artık. Yalnızım ama yalnız olduğum için mutluyum. Her şeyin bir zamanı var biliyorum ve sen bir gün gelecek beni bulacaksın.